Dennis Peron en Californië NORML

In het eerste deel van een tweedelig gesprek spraken we met Dale Gieringer. staatscoördinator van de pro-legaliseringsorganisatie California NORML (Nationale Organisatie voor Hervorming van de Marihuanawetgeving) sinds 1987. Met een Ph.D Gieringer, afgestudeerd in economie en openbaar beleid aan Stanford, publiceerde in 1994 een baanbrekend rapport over de economische aspecten van de legalisering van cannabis. Vervolgens hielp hij samen met Dennis Peron bij het organiseren en schrijven van Proposition 215, het initiatief voor medicinale marihuana in Californië in 1996. In dit artikel deelt Gieringer zijn herinneringen aan Peron, die zijn kijk op cannabis veranderde en hem ertoe bracht een van Amerika's belangrijkste voorvechters van cannabislegalisering te worden.

"Wat zou er de afgelopen 24 jaar gebeurd zijn als we Proposition 215 in Californië niet hadden aangenomen? Ik weet het echt niet," zegt Dale Gieringer, die samen met Dennis Perón het initiatief voor medicinale marihuana opstelde dat in 1996 werd aangenomen, en die in de documentaire zijn ervaringen met Perón en de beweging deelt. Dennis: De man die cannabis legaliseerde. “Maar er is geen twijfel over mogelijk dat dit initiatief niet zo snel en op dat moment tot stand zou zijn gekomen zonder Dennis. Het was Dennis’ idee.” Eerst om een ​​initiatief voor medicinale marihuana op te zetten.”

Gieringer ontmoette Perón in 1990 en raakte direct geïnteresseerd in diens zaak. Hij had geen idee dat die ontmoeting de koers van zijn carrière zou veranderen. Met zijn werk voor NORML benaderde hij "deze kwestie vanuit een perspectief van persoonlijke vrijheid", zegt hij. "Ik had geen idee dat marihuana nuttig kon zijn voor zoveel aandoeningen – epilepsie, ruggenmergletsel, aids…" De samenwerking met Perón opende Gieringers ogen voor de wereld van compassievol gebruik en effende het pad voor zijn levenslange onderzoek en activisme op dit gebied.

“Ik raakte betrokken bij de beweging omdat ik geloofde dat volwassenen het recht hebben om marihuana te gebruiken, net zoals ze alcohol gebruiken. En het medische aspect leek me voorbehouden aan een zeer kleine minderheid van daadwerkelijke gebruikers,” voegt hij eraan toe. “Dennis zag het anders. Hij beschouwde elke marihuana-gebruiker die hij tegenkwam als gelijkwaardig aan de rest. Dit kwam deels door zijn ervaring met de homogemeenschap in San Francisco en de aidsepidemie, wat ons enorm heeft geholpen om dat eerste initiatief voor medicinale marihuana in San Francisco erdoor te krijgen. Dennis wist dat hij een grote groep volgelingen had die zelf hiv hadden of mensen kenden die dat hadden, en dat marihuana op de een of andere manier voor veel doeleinden gebruikt wordt.”

Perón leerde hem ook hoe hij een initiatiefcampagne moest voeren. "Dennis was al politiek activist in San Francisco voordat ik hem ontmoette en hij had in 1978 het eerste initiatief over marihuana in San Francisco gewonnen. Dat was in feite een resolutie die de officier van justitie opdroeg mensen niet te vervolgen voor marihuana," zegt hij. "En dat initiatief kreeg ruim 60% van de stemmen, wat veel zegt over de grote populariteit van marihuana in die tijd. Hij was betrokken geweest bij de homorechtenbeweging in San Francisco. Hij had goede contacten met mensen in de gemeenteraad en een team van volgelingen die handtekeningen voor het referendum verzamelden."

Gieringer speelde een belangrijke rol bij het opstellen van Proposition 215. Hij raadpleegde zijn vriend Dr. Tod H. Mikuriya, een psychiater uit Californië die later algemeen werd beschouwd als de grondlegger van de medische marihuanabeweging in de VS. Mikuriya was een controversiële figuur bij overheidsinstanties en zijn medische filosofie werd door de directeur van het Office of National Drug Control Policy onder president Bill Clinton bespot als "de Cheech en Chong-show".

"Hij was destijds dé toonaangevende arts op het gebied van medicinale cannabis," zegt Gieringer. "In de jaren 70 publiceerde hij een boek met artikelen over het medisch gebruik van marihuana voor pijnbestrijding, waarbij hij terugging tot de 19e eeuw. En hij was een voorstander van marihuana in zijn praktijk."Hij begon al met het behandelen van patiënten voordat het legaal was, en tegen de tijd dat Dennis Peron in San Francisco begon te opereren, had hij al duizenden patiënten in zijn bestand. Gieringer zou nog jarenlang met Mikuriya blijven samenwerken en onderzoeken uitvoeren die de medische voordelen van cannabis ondersteunden, met name voor patiënten met chronische pijn. Op de avond dat Proposition 215 werd aangenomen, "hebben we gefeest", herinnert hij zich. "Toen het middernacht was, stak ik een joint op voor een kankerpatiënt die ik kende – de eerste legale joint in Californië."

Niet alleen veranderde de samenwerking met Perón Gieringers kijk op cannabis, maar hij was ook effectief in het veranderen van de kijk van de wereld. "Iets wat me erg positief beviel aan Dennis in het algemeen, in tegenstelling tot [hennepactivist en vriend van Perón] Jack Herer… Jack Herer was een typische hippie. Dennis was een keurige verschijning. Hij had geen gezichtsbeharing; hij droeg een stropdas – een beetje losjes om zijn nek – en hij sprak heel goed. Het was moeilijk om hem niet aardig te vinden. Hij was een geweldige verkoper en hij straalde niet die hippie-geur uit die veel voorstanders van marihuana eerder wel hadden."

De media-aandacht die hij genereerde voor medicinale marihuana – met name via de Buyer's Club in San Francisco, waar media van over de hele wereld naartoe konden komen en patiënten konden zien die duidelijk cannabis gebruikten om medische redenen – heeft volgens mij het imago aanzienlijk verbeterd. Hij was erg goed in het verkopen van dit geheel nieuwe concept van medicinale marihuana op een manier die niemand anders binnen de cannabisbeweging voor elkaar kreeg.”

Klik hier voor het tweede deel van ons gesprek met Dale. hier. Je kunt ook de documentaire over Dennis Perón bekijken. hier.