Dennis Peron και California NORML

Στο πρώτο μέρος μιας συζήτησης δύο μερών, μιλήσαμε με τον Ντέιλ Γκίρινγκερ, κρατικός συντονιστής του οργανισμού υπέρ της νομιμοποίησης California NORML (Εθνικός Οργανισμός για τη Μεταρρύθμιση των Νόμων περί Μαριχουάνας) από το 1987. Με ένα Ph.D Απόφοιτος του Πανεπιστημίου Στάνφορντ στα οικονομικά και τη δημόσια πολιτική, ο Gieringer δημοσίευσε μια πρωτοποριακή έκθεση σχετικά με τα οικονομικά της νομιμοποίησης της κάνναβης το 1994 και στη συνέχεια βοήθησε στην οργάνωση και τη συγγραφή της πρωτοβουλίας για την ιατρική μαριχουάνα του 1996, Πρόταση 215, με τον Dennis Peron, η οποία νομιμοποίησε την ιατρική κάνναβη στην Καλιφόρνια. Εδώ, ο Gieringer μοιράζεται τις αναμνήσεις του από τον Peron, ο οποίος μεταμόρφωσε την κατανόησή του για την κάνναβη και τον οδήγησε να γίνει ένας από τους κορυφαίους υποστηρικτές της νομιμοποίησης της κάνναβης στην Αμερική.

«Τι θα είχε συμβεί τα τελευταία 24 χρόνια αν δεν είχαμε κάνει την Πρόταση 215 στην Καλιφόρνια; Πραγματικά δεν ξέρω», λέει ο Dale Gieringer, ο οποίος συνυπέγραψε την πρωτοβουλία για την ιατρική χρήση της κάνναβης με τον Dennis Peron, η οποία ψηφίστηκε το 1996, και μοιράζεται τις αφηγήσεις του για τον Peron και το κίνημα στο ντοκιμαντέρ. Ντένις: Ο άνθρωπος που νομιμοποίησε την κάνναβη. «Αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πρωτοβουλία δεν θα είχε υλοποιηθεί τόσο σύντομα, όταν υλοποιήθηκε, αν δεν ήταν ο Ντένις. Ήταν ιδέα του Ντένις». πρώτα να αναλάβει μια πρωτοβουλία για την ιατρική μαριχουάνα.

Ο Gieringer γνώρισε τον Peron το 1990 και ενδιαφέρθηκε αμέσως για τον σκοπό του. Δεν είχε ιδέα ότι αυτή η συνάντηση θα άλλαζε την πορεία της καριέρας του. Με την εργασία του για το NORML, «προσέγγιζα αυτό το ζήτημα από την οπτική γωνία της προσωπικής ελευθερίας», λέει. «Δεν είχα ιδέα ότι η μαριχουάνα ήταν χρήσιμη για τόσες πολλές παθήσεις - επιληψία, τραύματα στη σπονδυλική στήλη, AIDS...» Η συνεργασία με τον Peron άνοιξε τα μάτια του Gieringer στον κόσμο της συμπονετικής χρήσης, ανοίγοντας το δρόμο για τη δια βίου έρευνα και τον ακτιβισμό του στον τομέα.

«Ασχολήθηκα με το κίνημα επειδή πίστευα ότι οι ενήλικες έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν μαριχουάνα όπως κάνουν με το αλκοόλ. Και το ιατρικό ζήτημα μου φαινόταν, κατά τη γνώμη μου, αρμοδιότητα μιας πολύ μικρής μειοψηφίας πραγματικών χρηστών», προσθέτει. «Ο Ντένις το έβλεπε διαφορετικά. Θεωρούσε κάθε χρήστη μαριχουάνας που συναντούσε ακριβώς [ίδιο με] τους υπόλοιπους. Και αυτό οφειλόταν εν μέρει στην εμπειρία του με την ομοφυλοφιλική κοινότητα στο Σαν Φρανσίσκο και την επιδημία του AIDS, η οποία μας βοήθησε πραγματικά να περάσει η πρώτη πρωτοβουλία για την ιατρική χρήση μαριχουάνας στο Σαν Φρανσίσκο. Ο Ντένις ήξερε ότι είχε αυτή την ευρεία οικογένεια οπαδών που είτε είχαν HIV είτε γνώριζαν άτομα που είχαν, και ότι μεγάλο μέρος της μαριχουάνας είναι φάρμακο, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο».

Ο Περόν τον δίδαξε επίσης πώς να κάνει μια εκστρατεία πρωτοβουλίας. «Ο Ντένις ήταν πολιτικός ακτιβιστής στο Σαν Φρανσίσκο πριν τον γνωρίσω και είχε κερδίσει την πρώτη πρωτοβουλία για τη μαριχουάνα στο Σαν Φρανσίσκο το 1978, η οποία ήταν ουσιαστικά ένα ψήφισμα που έλεγε στον Εισαγγελέα να μην ασκήσει δίωξη σε άτομα για μαριχουάνα», λέει. «Και αυτή η πρωτοβουλία κέρδισε πάνω από το 60% των ψήφων, κάτι που λέει πολλά για την υψηλή δημοτικότητα της μαριχουάνας εκείνη την εποχή. Είχε συμμετάσχει στον ακτιβισμό για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων στο Σαν Φρανσίσκο. Είχε καλές διασυνδέσεις με άτομα στο συμβούλιο εποπτών και είχε μια ομάδα οπαδών που οργάνωναν και συνέλεγαν υπογραφές ψηφοδελτίων».

Ο Gieringer έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη σύνταξη της Πρότασης 215. Συμβουλεύτηκε τον φίλο του, Δρ. Tod H. Mikuriya, έναν ψυχίατρο από την Καλιφόρνια, ο οποίος αργότερα θεωρήθηκε ευρέως ως ο «παππούς» του κινήματος για την ιατρική μαριχουάνα στις ΗΠΑ. Ως αμφιλεγόμενη προσωπικότητα στις κυβερνητικές αρχές, η ιατρική φιλοσοφία του Mikuriya χλευάστηκε από τον διευθυντή του Γραφείου Εθνικής Πολιτικής Ελέγχου Ναρκωτικών υπό τον Πρόεδρο Μπιλ Κλίντον ως «το σόου των Τσιτς και Τσονγκ».

«Ήταν ο κορυφαίος γιατρός που χρησιμοποιούσε ιατρική κάνναβη εκείνη την εποχή», λέει ο Gieringer. «Τη δεκαετία του '70 δημοσίευσε ένα βιβλίο με άρθρα σχετικά με την ιατρική χρήση της μαριχουάνας για την αντιμετώπιση του πόνου, που χρονολογούνται από τον 19ο αιώνα. Και ήταν υπέρμαχος της μαριχουάνας στην πρακτική του.Άρχισε να θεραπεύει ασθενείς πριν καν νομιμοποιηθεί, και μέχρι να ξεκινήσει η χειρουργική επέμβαση του Ντένις Περόν στο Σαν Φρανσίσκο, είχε χιλιάδες ασθενείς στο αρχείο του.» Ο Γκίρινγκερ θα συνέχιζε να συνεργάζεται με τον Μικουρία για τα επόμενα χρόνια, διεξάγοντας έρευνες που υποστήριζαν τα ιατρικά οφέλη της κάνναβης, ιδιαίτερα σε ασθενείς με χρόνιο πόνο. Τη νύχτα που πέρασε η Πρόταση 215, «διασκεδάσαμε», θυμάται. «Όταν έφτασαν τα μεσάνυχτα, άναψα ένα τσιγάρο για έναν ασθενή με καρκίνο που γνώριζα - το πρώτο νόμιμο τσιγάρο στην Καλιφόρνια.»

Η συνεργασία με τον Περόν όχι μόνο άλλαξε την οπτική του Γκίρινγκερ για την κάνναβη, αλλά ήταν αποτελεσματικός και στην αλλαγή της οπτικής του κόσμου. «Κάτι που με εντυπωσίασε πολύ θετικά στον Ντένις γενικά, σε αντίθεση με τον [ακτιβιστή κάνναβης και φίλο του Περόν] Τζακ Χέρερ... Ο Τζακ Χέρερ ήταν ο τυπικός χίπης. Ο Ντένις είχε μια καθαρή συμπεριφορά. Δεν είχε τρίχες στο πρόσωπο. Φορούσε μια γραβάτα - κάπως χαλαρή γύρω από το λαιμό του - και μιλούσε πολύ καλά. Ήταν δύσκολο να μην τον συμπαθήσεις. Ήταν ένας εξαιρετικός πωλητής και δεν απέπνεε πραγματικά αυτή τη μυρωδιά χίπηδων που είχαν πολλοί υποστηρικτές της μαριχουάνας στο παρελθόν.»

Η προσοχή του Τύπου που έφερε στην ιατρική μαριχουάνα —ειδικά με το Buyer's Club στο Σαν Φρανσίσκο, όπου τα μέσα ενημέρωσης μπορούσαν να έρθουν από όλο τον κόσμο και να δουν ασθενείς που προφανώς χρησιμοποιούσαν κάνναβη για ιατρικούς λόγους— νομίζω ότι βελτίωσε ολόκληρη την εικόνα. Ήταν πολύ καλός στο να προωθεί αυτή την εντελώς νέα έννοια της ιατρικής μαριχουάνας με τρόπο που κανείς στο κίνημα της κάνναβης δεν μπορούσε να κάνει.

Για το δεύτερο μέρος της συζήτησής μας με τον Ντέιλ, κάντε κλικ στο εδώ. Μπορείτε επίσης να παρακολουθήσετε το ντοκιμαντέρ για τον Ντένις Περόν εδώ.