Wyższe standardy, część 2: Nauka

Jeśli przeczytałeś pierwszy post W naszej serii „Wyższe standardy” już wiesz, że spalanie to poważny problem. Kiedy zapalasz jointa, nie tylko wdychasz marihuanę, ale także chemiczne produkty uboczne spalania materii organicznej w ekstremalnie wysokich temperaturach. Pytanie, na które jeszcze nie odpowiedzieliśmy, brzmiało: jak duże to ma znaczenie?

Laboratoria PAX niedawno zakończyły kontrolowane badanie porównujące aerozol wytwarzany przez waporyzator do suszu z dymem wytwarzanym przez spalane jointy konopne. Cel był prosty: używając tego samego kwiatu, tych samych warunków zaciągania i rygorystycznej metodologii laboratoryjnej, jaka jest właściwie różnica między paleniem a waporyzacją na poziomie chemicznym?

Wewnątrz laboratorium

Aby zrozumieć wyniki badań, warto zrozumieć, jak zostały przeprowadzone. Rozmawialiśmy z dr. Richardem Ruckerem i Derekiem Shiokari o metodologii, ponieważ sposób zaprojektowania badania ma równie duże znaczenie, jak jego wyniki.

P: Jak porównałeś dym i parę w laboratorium?

Zespół wykorzystał kontrolowany system do palenia i zbierania aerozolu, zaprojektowany tak, aby jak najdokładniej porównać oba te procesy. Joint lub waporyzator był podłączony do urządzenia w standardowych warunkach zaciągania. Emisje przechodziły najpierw przez filtr wychwytujący cząstki stałe, a następnie przez kriogeniczną pułapkę rozpuszczalnikową schłodzoną do bardzo niskich temperatur w celu wychwytywania lotnych związków w fazie gazowej. Następnie naukowcy połączyli i przeanalizowali te próbki, aby zbadać ogólny skład chemiczny, w tym kannabinoidy, terpeny, aldehydy, lotne związki organiczne (LZO), półlotne związki organiczne (SVOC) i inne produkty degradacji termicznej.

P: Dlaczego ta metodologia była ważna?

„To, co czyni tę pracę szczególnie znaczącą, to fakt, że jej celem było porównanie dymu i pary przy użyciu tego samego materiału konopnego i w standardowych warunkach. Dzięki temu porównanie jest znacznie bardziej bezpośrednie i bezpośrednie niż zwykłe przeglądanie niepowiązanych badań. Zamiast porównywać różne produkty, materiały lub metody testowania, naukowcy byli w stanie wyraźniej wyodrębnić różnicę między spalaniem a waporyzacją”.

P: Co wykazały badania?

Badanie potwierdziło znaczną redukcję emisji wielu szkodliwych związków w parownikach w porównaniu z dymem ze stawów. Nie były to subtelne różnice. Naukowcy zaobserwowali znaczące spadki w przypadku klasycznych związków związanych ze spalaniem, które wiązały się ze szkodliwością, w niektórych przypadkach nawet o 95% niższe w parze niż w dymie.

P: Co było najbardziej zaskakujące w wynikach?

„Skala redukcji była znacząca, ale rzucało się w oczy również to, jak bardzo fizycznie różniły się dym i opary w laboratorium. 95% redukcja w tabeli danych to jedno; różnica w filtrach, materiałach zbierających i ogólnej emisji sprawiła, że ​​kontrast stał się znacznie bardziej namacalny. To podkreśliło, że różnica między spalaniem a aerozolizacją nie jest jedynie teoretyczna – jest mierzalna i widoczna”.

P: Czy istnieje jeden przykład, który naprawdę pomaga wcielić te ustalenia w życie?

„Tak: aldehyd octowy. To szkodliwy produkt uboczny, który pojawia się również w dyskusjach na temat zdrowia publicznego dotyczących ryzyka zachorowania na raka związanego z alkoholem, a który również powstaje w procesie spalania. W tym badaniu stwierdzono, że poziom aldehydu octowego w dymie jest o około dwa rzędy wielkości wyższy niż w aerozolu z waporyzatora. To dobitny przykład tego, jak palenie marihuany może narażać konsumentów na działanie związków, których wdychania mogą nie być świadomi”.

P: Dlaczego aldehyd octowy jest tak interesującym dowodem?

„Ponieważ łączy tę rozmowę z szerszym rozumieniem przez konsumentów kwestii kompromisów dotyczących zdrowia.Ludzie coraz bardziej zdają sobie sprawę, że produkty, które spożywamy, mogą wytwarzać szkodliwe produkty uboczne, nawet jeśli są one kulturowo znormalizowane. Aldehyd octowy jest dobrym przykładem związku, który pomaga nadać ryzyku związanemu ze spalaniem bardziej konkretny i mniej abstrakcyjny charakter. Zamiast mówić ogólnie o „toksynach”, podaje ludziom konkretny przykład tego, co może powstać podczas spalania konopi, a nie ich waporyzacji.

Co oznaczają te badania

Liczby przedstawiają jasny obraz. Spośród szesnastu zmierzonych związków, w tym benzenu, formaldehydu i aldehydu octowego, aerozol z waporyzatora wykazał o ponad 95% mniej szkodliwych produktów ubocznych spalania niż dym ze skrętów. A co być może najbardziej uderzające, dym ze skrętów zawierał około 189 różnych związków wykrytych w analizie laboratoryjnej, w porównaniu ze znacznie mniejszą liczbą w aerozolu z waporyzatora, który składał się głównie z kannabinoidów i terpenów (substancji, których naprawdę potrzebujesz).

Nie jest to teoretyczny argument za waporyzacją, lecz mierzalna, widoczna i udokumentowana chemicznie różnica między dwoma sposobami spożywania tego samego kwiatu.

W kolejnym wpisie z serii „Wyższe standardy” przyjrzymy się bliżej temu, co to wszystko oznacza dla Ciebie i dla przyszłości sposobu konsumpcji marihuany.

Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj więcej na pax.com/nauka.