THCA versus THC: belangrijkste verschillen en feiten

De meeste cannabisgebruikers hebben wel eens gehoord van de stof delta-9-tetrahydrocannabinol, oftewel THC. Deze stof is verantwoordelijk voor het bedwelmende gevoel dat gepaard gaat met het gebruik van cannabisproducten en is waarschijnlijk de bekendste van de meer dan 100 cannabinoïden die in cannabis voorkomen. Minder mensen zijn echter waarschijnlijk bekend met de voorloper van THC, namelijk tetrahydrocannabinolzuur (THCA). Hoewel de namen op elkaar lijken, zijn er enkele belangrijke verschillen tussen deze twee stoffen die cannabisgebruikers zouden moeten begrijpen.

Wat is THC?

THC, een actief bestanddeel van cannabis, is een cannabinoïde die bekendstaat om zijn vermogen om bedwelmende effecten te veroorzaken. Het is vaak een belangrijke maatstaf voor de potentie van cannabis en van cannabisproducten.

Juridisch gezien is THC ook de maatstaf om te bepalen of cannabisbloemen of van cannabis afgeleide producten als industriële hennep of marihuana worden beschouwd. Dit onderscheid werd in 2014 vastgelegd in de Farm Bill, die industriële hennep definieerde als variëteiten van Cannabis sativa L. met een THC-gehalte van 0,3% of minder. Vervolgens werd industriële hennep in 2018, met de Farm Bill, van de lijst met verboden stoffen van de federale Controlled Substances Act gehaald, waardoor het feitelijk als een gewone landbouwgrondstof werd geclassificeerd. Alle producten van Cannabis sativa L. met een THC-gehalte van meer dan 0,3% worden volgens de federale wetgeving als marihuana beschouwd en blijven illegale stoffen van Lijst I onder de Controlled Substances Act.

Hoewel THC vaak in de schijnwerpers staat, zou het niet bestaan ​​zonder de zure voorloperstof THCA. Ondanks hun gedeelde naam is er een significant verschil tussen de twee stoffen, ook al ontstaat de ene door een chemische verandering in de andere.

Wat is THCA?

THC is nauw verwant aan de voorloperstof THCA. In tegenstelling tot THC heeft THCA geen bedwelmende werking en bindt het zich ook niet aan het endocannabinoïdesysteem. THCA is echter in grote hoeveelheden aanwezig in cannabisbloemen, vooral zolang ze nog aan de plant zitten of direct na de oogst.

Tijdens het drogen van de cannabisbloem na de oogst begint THCA te decarboxyleren. Dit betekent dat het zuur uit de stof verdwijnt en het THC-gehalte stijgt. Decarboxylatie vindt in nog hogere mate plaats wanneer de bloem wordt blootgesteld aan hitte, bijvoorbeeld tijdens het koken, verbranden of verdampen.

Decarboxylatie is een natuurlijk proces, maar het stimuleren van verdere decarboxylatie en het versnellen van dit proces is een noodzakelijke stap voor de creatie van bepaalde hoogwaardige cannabisproducten, zoals edibles. Het niet decarboxyleren van cannabisbloemen vóór het bakken of koken van edibles vermindert de potentie aanzienlijk.

In tegenstelling tot THC staat THCA niet op de lijst van illegale stoffen. U.S. wetgeving. Omdat het echter spontaan decarboxyleert tot THC, is het onmogelijk om een ​​zuiver monster van THCA te verkrijgen zonder enige aanwezigheid van THC. Bovendien zou het potentieel ook als een analoog van THC kunnen worden beschouwd, hoewel het zelf niet federaal illegaal is.

Cannabinoïdezuren en de oorsprong van cannabinoïden

THC is niet uniek als product van een gedecarboxyleerd cannabinoïdezuur. Sterker nog, alle cannabinoïden hebben een voorloperzuur zoals THCA. Elke cannabinoïde ontstaat op een vergelijkbare manier uit zijn zure voorloper. Maar waar komen al deze cannabinoïdezuren vandaan?

Het begint allemaal met cannabigerolzuur (CBGA), dat door decarboxylatie wordt omgezet in een verbinding genaamd cannabigerol (CBG). CBG staat onder botanici bekend als "de moeder van alle cannabinoïden", omdat het tijdens de groei van de cannabisplant uiteindelijk wordt omgezet in THC, CBD en andere cannabinoïden.
Hoewel CBG in grote hoeveelheden aanwezig is tijdens de vroege groeistadia, is het een minder belangrijke stof in een volwassen cannabisplant, omdat het grotendeels is omgezet in andere cannabinoïden. De meeste volwassen planten bevatten zelfs minder dan 1 procent CBG.

Hoewel mensen zelden geïnteresseerd zijn in cannabisplanten vanwege de hoeveelheid cannabinoïden die ze bevatten, spelen deze stoffen wel degelijk een belangrijke rol in de groei en ontwikkeling van de plant. Sommige cannabinoïden bieden bijvoorbeeld een antibiotische afweer tegen ziekten tijdens de groei van de plant. Andere hebben insecticide eigenschappen. Deze functies zouden kunnen verklaren waarom verschillende cultivars van cannabisplanten zo sterk variëren in hun samenstelling; planten die inheems zijn in bepaalde gebieden hebben specifieke hoeveelheden cannabinoïden nodig om lokale ziekten en insectenplagen te bestrijden.

Extractieproces voor THC-concentraten

Bij de productie van cannabisconcentraten is THC vaak een zeer gewilde stof. Concentraten worden gemaakt via een proces dat extractie heet. Dit proces is bedoeld om de van nature aanwezige stoffen van de cannabisplant uit het plantmateriaal te halen.

Om dit te bereiken, gebruiken extractiebedrijven oplosmiddelen zoals butaan en koolstofdioxide. De resulterende oplossing is een mengsel van cannabisverbindingen, lipiden en het oplosmiddel. Vervolgens onderwerpen extractiebedrijven de oplossing aan hitte en/of druk om de oplosmiddelen en andere ongewenste stoffen te verwijderen. Het resultaat is een geconcentreerd materiaal dat de verhoudingen van de verbindingen in de plant nabootst.

Er zijn echter gevallen waarin extracteurs een specifieke cannabinoïde, zoals THC, willen isoleren of benadrukken. In deze gevallen kunnen extracteurs het concentraat verder verfijnen door extra cannabinoïden en terpenen te verwijderen. Op deze manier kan een breed scala aan concentraten worden gemaakt, van hasjolie tot wax en isolaatpoeders.

Concentraten, of ze nu een hoog THC-gehalte hebben of een andere cannabinoïde bevatten, zijn populair bij consumenten voor vapen, dabben en als ingrediënt bij het bakken of koken in legale markten. Sommige concentraten worden ook gebruikt bij de productie van huidverzorgingsproducten.

Zuren: De voorloper van cannabinoïden

Of je nu de voorkeur geeft aan cannabisvariëteiten met een hoog THC-gehalte of aan producten afkomstig van CBD-rijke industriële hennep, het chemische profiel van een cannabisplant is volledig te danken aan de zuren die zich vormen tijdens de groei. Mensen hebben wellicht een nauwere band met de gedecarboxyleerde cannabinoïden dan met de zuren waaruit ze ontstaan, maar zonder cannabinoïdezuren zou een cannabisplant waarschijnlijk niet tot wasdom komen.

Het oogsten, drogen en uitharden van cannabisbloemen gaat niet alleen over het makkelijker te verwerken van de bloemen. Deze processen bevorderen de decarboxylatie die nodig is voor de interactie van cannabinoïden met het endocannabinoïdesysteem. Deze interacties zijn de reden waarom mensen al eeuwenlang cannabis consumeren, maar geen van deze interacties zou mogelijk zijn zonder de zuren die aan de basis ervan stonden.