Hogere normen, deel 2: de wetenschap

Als je de eerste bericht In onze serie 'Hogere Normen' weet je al dat verbranding een groot probleem is. Wanneer je een joint aansteekt, inhaleer je niet alleen cannabis, maar ook de chemische bijproducten van de verbranding van organisch materiaal bij extreem hoge temperaturen. De vraag die we nog niet hadden beantwoord, was: hoe belangrijk is dit nu eigenlijk?

PAX Labs heeft onlangs een gecontroleerde studie afgerond waarin de aerosol die wordt geproduceerd door een vaporizer voor droge kruiden werd vergeleken met de rook die vrijkomt bij het verbranden van cannabisjoints. Het doel was simpel: wat is, met dezelfde wietsoort, dezelfde inhalatieomstandigheden en een rigoureuze laboratoriummethodologie, nu eigenlijk het chemische verschil tussen roken en verdampen?

Binnen in het lab

Om te begrijpen wat het onderzoek heeft uitgewezen, is het belangrijk te weten hoe het is uitgevoerd. We spraken met onderzoekers Richard Rucker, PhD, en Derek Shiokari over de methodologie, omdat de opzet van een onderzoek net zo belangrijk is als de resultaten zelf.

V: Hoe vergeleek u rook en damp in het laboratorium?

"Het team gebruikte een gecontroleerde opstelling voor het roken en opvangen van aerosolen, ontworpen om de twee zo direct mogelijk met elkaar te vergelijken. De joint of vaporizer werd aangesloten op een apparaat onder gestandaardiseerde inhalatieomstandigheden. De emissies gingen eerst door een filter dat fijnstof opving, en vervolgens door een cryogene oplosmiddelval die tot zeer lage temperaturen was gekoeld om vluchtige stoffen in de gasfase op te vangen. De onderzoekers combineerden en analyseerden deze monsters vervolgens om de algehele chemische samenstelling te bestuderen, inclusief cannabinoïden, terpenen, aldehyden, VOS, SVOS en andere thermische afbraakproducten."

V: Waarom was de methodologie belangrijk?

"Wat dit onderzoek bijzonder waardevol maakt, is dat het gericht was op het vergelijken van rook en damp met behulp van hetzelfde cannabismateriaal en onder gestandaardiseerde omstandigheden. Dat maakt het een veel directere vergelijking dan simpelweg kijken naar studies die niets met elkaar te maken hebben. In plaats van verschillende producten, materialen of testmethoden te vergelijken, konden de onderzoekers het verschil tussen verbranding en verdamping veel duidelijker vaststellen."

V: Wat waren de bevindingen van het onderzoek?

"De studie bevestigde een aanzienlijke vermindering van veel schadelijke stoffen in de uitstoot van verdampers in vergelijking met rook van een joint. Het ging niet om subtiele verschillen. De onderzoekers zagen een significante afname van klassieke verbrandingsgerelateerde stoffen die met schade in verband worden gebracht, in sommige gevallen tot wel 95% lager in damp ten opzichte van rook."

V: Wat was het meest verrassende aan de resultaten?

"De mate van reductie was opmerkelijk, maar wat ook opviel, was hoe fysiek verschillend rook en damp er in het laboratorium uitzagen. Een reductie van 95% in een tabel zien is één ding; het verschil zien in de filters, opvangmaterialen en de totale emissies maakte het contrast veel tastbaarder. Het onderstreepte dat het verschil tussen verbranding en aerosolvorming niet alleen theoretisch is, maar ook meetbaar en zichtbaar."

V: Is er één voorbeeld dat de bevindingen echt tot leven brengt?

"Ja: acetaldehyde. Het is een schadelijk bijproduct dat ook ter sprake komt in discussies over de volksgezondheid met betrekking tot het risico op kanker door alcoholgebruik, en het ontstaat ook bij verbranding. In dit onderzoek werden de acetaldehydeconcentraties in rook beschreven als ongeveer twee ordes van grootte hoger dan in de aerosol van een verdamper. Dat maakt het een treffend voorbeeld van hoe het verbranden van cannabis consumenten kan blootstellen aan stoffen die ze zich misschien niet realiseren dat ze inademen."

V: Waarom is acetaldehyde zo'n interessant bewijspunt?

"Omdat het dit gesprek verbindt met een breder consumenteninzicht in de afwegingen die gemaakt worden op het gebied van gezondheid."Mensen beginnen zich steeds meer te realiseren dat producten die we consumeren schadelijke bijproducten kunnen produceren, zelfs als die producten cultureel geaccepteerd zijn. Acetaldehyde is een goed voorbeeld van een stof die de risico's van verbranding concreter en minder abstract maakt. In plaats van in algemene termen over 'gifstoffen' te spreken, geeft het mensen een specifiek voorbeeld van wat er kan ontstaan ​​wanneer cannabis wordt verbrand in plaats van verdampt.

Wat dit onderzoek betekent

De cijfers spreken voor zich. Bij zestien gemeten stoffen, waaronder benzeen, formaldehyde en acetaldehyde, bleek de aerosol van een vaporizer meer dan 95% minder schadelijke verbrandingsbijproducten te bevatten dan de rook van een joint. En misschien wel het meest opvallend: de rook van een joint bevatte ongeveer 189 verschillende stoffen die in laboratoriumanalyses werden gedetecteerd, vergeleken met veel minder in de aerosol van een vaporizer, die voornamelijk bestond uit cannabinoïden en terpenen (de stoffen die je juist wilt).

Dit is geen theoretisch argument voor verdamping, maar een meetbaar, zichtbaar en chemisch gedocumenteerd verschil tussen twee manieren om dezelfde bloem te consumeren.

In het volgende artikel in onze serie 'Hogere Standaarden' gaan we dieper in op wat dit alles betekent voor jou en voor de toekomst van cannabisconsumptie.

Lees verder voor meer informatie op pax.com/wetenschap.